رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الخميس ۱۰ ربيع أول ۱۴۴۴
  • 2022 Thursday 6 October
    -١٨(°C)
    وزش باد (mph)
    فشار (in)
    محدوده دید (mi)
    اشعه فرابنفش -
    رطوبت (in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آذر ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« آبان   دی »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  
یونس جلفایی آذر

عکاسی و زلزله اخیر

اهمیت عکس ، خوشبختانه امروزه برهمگان واضح است ، مطلبی که قابل صحبت است ، نقش و تاثیرگذاری عکس در بحران است ، در زلزله ای که در استان کرمانشاه و استانهای همجوار و بطور ویژه در شهرستان سرپل ذهاب و روستاهای اطراف روی داد و متاسفانه تعداد کثیری از هموطنان ما جان خود را ازدست دادند و تعداد زیادی هم مجروح شدند ، عکس بعنوان اثرگذارترین رسانه دیداری ، نقش بسیار بسیار ویژه ای را ایفا کرد.
با انتشار اولین عکس ها در رسانه ها و شبکه های اجتماعی ، بلافاصله مردم در سراسر کشور و حتی جهان شاهد قضیه شدند و مردم انسان دوست و دلسوز از کشور ، خصوصا مناطق نزدیک به شهرستان ، وارد عمل شدند و سیل کمک های مردمی و امدادرسان و تجهیزات و ماشین آلات سنگین سرازیر شد و مردم بطور خودجوش حاضر به کمک و حتی حضور در منطقه شدند.
رسالت عکاسی اینجاست که آشکار میشود و خیلی واضح است که پتانسیل عکس در موارد مشابه باید مورد توجه قرار گیرد.
چشم عکاس و نگاه عکاسانه شاید به جرات بگویم یکی از توانمندترین و موثرترین فاکتور در ارسال پیام و مطلب است و رعایت اخلاق حرفه ای و رسالت هنری و صداقت در کار بُعد دیگر آن است ، عکس های زیادی از همان اوایل وقوع زلزله در شبکه های مجازی منتشر شد ، اما عکس های کمی بودند که نفوذ کردند .
اینجا هدف، مسئولیت عکاس است ، عکاسانی که در منطقه حضور داشتند و دارند ، باید برخود وظیفه بدانند که با تمام وجود کار کنند ، اینجا دیگر رفع تکلیف نیست ، شما رسالت سنگین مردمی دردمند و آسیب دیده را بر دوش دارید و باید همان حس ها ، همان دردها و همان مسایلی که آنها آنجا دارند را به دیگران منتقل کنی ، این اثرگذاری یک عکس است ، در چنین شرایطی با مردمی روبرو خواهید شد که عزیزان خود را از دست داده اند ، خانه اشان ویران شده ، هستی شان را از دست داده اند ، بچه هایی بدون والدین مانده اند ، سالخوردگانی که تنها مانده اند ، چطور با آنها روبرو میشوید ؟ تصمیم عکاس چیست؟ کرامت انسانی را چگونه رعایت می کنی ؟ با زنان چگونه برخورد می کنی ؟فرهنگ و عادات و عرف آن جامعه را چگونه مدنظر می گیری ؟
پس در یک نگاه دیدیم که عوامل بسیاری باید در نظر گرفته شود ، بعد روحی و روانی خود عکاس در چنین شرایطی چگونه است ؟ از قرار گرفتن در چنین شرایطی چه حسی خواهد داشت؟ تاثیراتش چه خواهد بود ؟ و در نظر بگیرید در کنار همه این ها اصول عکاسی و مباحث تکنیکی را هم باید رعایت کرد .
ما بارها شاهد بودیم در خیلی از جریانات بین المللی و جهانی حتی ، یک عکس به تنهایی باعث تصمیم گیری هایی در سیاست خارجی کشورها و ممالک دیگر شده ، نمونه همین عکس آلان ، کودک کوردی که در سواحل دریای مدیترانه در جریان مهاجرت غرق شد و جسد او را در ساحل پیدا کردند ، بعداز همین عکس بود که آلمان بعنوان اولین کشور تصمیم گرفت یک میلیون مهاجر را بپذیرد و به دنبال آن کشورهای دیگر در اتحادیه اروپا همین کار را انجام دادند .
پس دیدیم که عکس جایگاه بسیار ویژه ای میتواند داشته باشد و دارد ، حتی بسیار خوب است که ستادهای بحران هر منطقه ای در موارد مشابه از پتانسیل عکاسان و رسانه ها استفاده کنند.
شبکه های اجتماعی هم بسیار نقش مفیدی داشتند چراکه با ایجاد بستر مناسب برای انتشار تصاویر ، تجربه دیداری گسترده ای در جامعه بوجود آورد و همگان در هر نقطه ای می توانستند شاهد ماجرا باشند ، از سوی دیگر موارد پیشگیرانه و نکات ایمنی در حین بروز زلزله و یا فراخوانهای اجتماعی برای کمک رسانی و نیاز به خون یا هر امداد دیگری به راحتی اعلام میشود و این پتانسیل در بحران حائز اهمیت است و باید گفت اهرمی قدرتمند در مدیریت بحران به شمار می آید.
سخن آخر اینکه عکاسی را جدی بگیریم و در اعتلای آن بکوشیم ، هرچه توانایی ما در عکاسی بیشتر باشد ، قدرت عکس هم بیشتر خواهد بود ، قدرت عکس باعث پیام رسانی سریع و صریح میشود و این موضوع حائز اهمیت است و در مواقع بروز بحران هایی از این دست بسیار مفید خواهد بود ،
کوتاه سخن " با نگرش مثبت ، به عکاسی نگاه کنیم "

فتوژورنالیست
یونس جلفایی آذر
 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

سریال نون.خ و مساله ی زبان !

این نقد سریال نیست. حتی نقد آن چیزی که مطرح می شود نیز ممکن است نباشد. بیشتر بیان مساله و اشتراک گذاری سوالی است که شاید برخی از فیلمسازان و حتی تئاتری های کوردستان نیز با آن مواجه باشند. از این رو از زبان ساده تر و خودمانی تری نیز برای نوشتار استفاده می کنم. چند روزی است که سریال تلویزیونی «نون. خ» از شبکه ی یک سیما پخش می شود. داستان این سریال که از همان الگوی سریال پایتخت پیروی می کند ، این بار در یکی از مناطق کوردستان اتفاق می افتد. فارغ از اینکه مکان داستان بیشتر شبیه به روستاست و معلوم نیست چرا سازندگان اصرار دارند آن را شهر معرفی کنند، و یا اینکه در جمع اهالی روستا نیز یکی از بازیگران فارس است و بسیار روان فارسی صحبت می کند و معلوم نیست چرا به تنهایی او فارسی را اینگونه صحبت می کند و سایرین به شکل دیگر؛ اما حضور بازیگران بومی منطقه و حضور موسیقی کوردی در سریال، از ویژگی های خوب آن به حساب می آید. اما آنچه بحث اصلی این نوشتار است مسئله ی زبان است. چیزی که از روز اول پخش سریال ذهنم را به خود مشغول کرد اما ترجیح بر آن شد تا لااقل بعد از پخش چند قسمت مسئله طرح شود. امروز که واکنش توییتری برخی از مردم نسبت به مسئله ی زبان بکار رفته در این سریال را دیدم، زمان طرح مسئله را مناسب تشخیص دادم. زبان کوردی، اگر چه دارای واژگان مشترک با زبان فارسی است و حتی بنا به اظهار نظر بسیاری از کارشناسان این دو زبان هم ریشه هستند و هر کدام در جغرافیای خود تغییرات زمانی و کاربردی و خود را پیدا کرده است، با این حال این، زبان کوردی، زبانی کاملا مستقل با دستورات گرامری خاص خویش است و لهجه محسوب نمی شود. از این رو تولید یک اثر ملی در کوردستان با حضور شخصیت های کورد، با تولید یک سریال در اصفهان و یا یزد و شیراز و... تفاوت زیادی دارد. چرا که این لهجه های فارسی شیرازی و اصفهانی ولو به صورت غلیظ و با کلمات خاص منطقه نیز ادا شود، نهایتا منظور خود را به مخاطب عمومی منتقل می کند. در سریال نون.خ همه ی کاراکترها -تا این جای قصه- کورد هستند. پس طبیعتاً باید با یکدیگر کوردی حرف بزنند و لزومی به استفاده از زبانی که نه فارسی است و نه کوردی،  ندارند. این امر به ویژه در مناطق کورد زبان که اهمیت خاصی به زبان مادری میدهند بسیار خودنمایی خواهد کرد.  اگر داستان این سریال در نقاطی دیگر از ایران که به دلایل مختلف ، برخی خانواده ها ترجیح داده اند با کودکانشان به جای زبان مادری با زبان ملی صحبت کنند، ساخته می شد، کمتر مسئله ی زبان خودنمایی می کرد و می شد کاراکترهای فیلم را از این خانواده ها معرفی کرد و به راحتی مسئله را توجیه نمود، اما در تمامی شهرهای کوردزبان، مسئله ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
2102
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: