رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٢٨(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۵۴(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 4-Moderate
    رطوبت ٢۵.۵۴(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اردیبهشت ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« فروردین    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
  • یکشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۸:۳۵
  • کد خبر : 6308
  • مشاهده : 198 بازدید
  • تیتر 4 » س.ت » عکاسی
  • چاپ خبر : برگزاری نمایشگاه گروهی عکس «سوچ» در سنندج

سومین نمایشگاه گروهی عکس “سوچ” در سنندج برگزار می شود

به گزارش بینه‌ر این نمایشگاه که توسط گروهی از زنان عکاس  در سنندج برگزار خواهد شد. گروه سوچ در بهار سال ۱۳۹۴ توسط جمعی از زنان هنرمند در سنندج تشکیل شد. این هنرمندان تلاش می¬کنند با برگزاری سالانه¬ی نمایشگاه عکس و هنرهای چند رسانه¬ای، به مضامین و موضوعات مختلفی در زمینه¬های مربوط به مسائلِ زنان توجه و تاکید کنند و امکانِ تقویت و همگرایی هنرمندان زن را از این طریق فراهم کنند. اولین نمایشگاه این گروه در زمستان ۱۳۹۴ در سنندج برگزار شد.
واژه¬ی «سوچ» در زبان کُردی واجد معناهای مختلف و چند وجهی است. سوچ به معنای کُنج، زاویه و تاوان است، و از این روی می¬تواند بر وجوه مختلفی از وضعیت زنان، همچون قرارگیری در حاشیه¬ی امور، گوشه¬گیری و عدم دست¬یابی به فرصت¬های برابر در جوامع مرد سالار دلالت ¬کند. در حالی‌که زنان سوژه¬ی ۸۵ درصد از آثار هنری جهان هستند، سهم زنان در میان تولیدات هنری بیش از ۵ درصد نیست. از این روی این گروه سعی دارد در کنار برگزاری های سالیانه خود که همواره با محوریتِ یک موضوع مشخص است،  بر اهمیتِ کار جمعی و برگزاری دوره های مطالعاتی وآموزشی تاکید کرده و شرایط حضور چند هنرمند زن دیگر را نیز به عنوان هنرمندان مهمان در نمایشگاه¬های سالانه فراهم نماید.
هنرمندان اصلی این گروه شیلان برهانی،  ژینا مدرس¬گرجی، زهدیه حسامی و گلاله یونسی هستند. در این نمایشگاه «اتومبیل و زن» در مقام مضمونِ اصلی نمایشگاه فرصتی است تا نسبتِ زن و اتومبیل از زوایای مختلف فرهنگی و اجتماعی، و هم در پیوند با تجربه¬های زیسته¬ی خود هنرمندان موضوعِ تجربه¬ی هنری قرار گیرد. در این میان مسئله¬ی جنگ نیز ازدید این نمایشگاه دور نماند و هانا نوری به عنوان هنرمند میهمان، و با توجه به حضورش در صحنه¬های جنگ به این موضوع پرداخته است. گوهر دشتی و سودا دوغان نیز از دیگر مهمانان این نمایشگاه هستند. مجموعه¬ی آثار گوهر دشتی در حاشیه این نمایشگاه در دسترس مخاطبان قرار خواهد گرفت و سودا دوغان از کشور ترکیه مهمان این نمایشگاه است نیز با یک فیلم کوتاه در مورد زنان راننده اتوبوس در شهر آدانا از دیگر مهمان این نمایشگاه خواهد بود. سومین نمایشگاه سوچ، از چهارم تا دهم بهمن ماه امسال در شهر سنندج ، گالری دیار برگزار می شود

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php