رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٢(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اردیبهشت ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« فروردین    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

تماشاخانه و آکادمی تئاتر قطب الدین صادقی ۲۰ مهرماه در تهران رسما آغاز به کار کرد.

به گزارش بینەر،  همزمان با روز بزرگداشت حافظ، با حضور معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیرکل هنرهای نمایشی، رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، رئیس کمسیون شورای شهر تهران، هنرمندان و اساتید برجسته ی تئاترکشور، دانشجویان و علاقمندان به هنر تئاتر، تماشاخانه ی شانو در تهران افتتاح شد.

در ابتدای این آیین که با اجرای کوروش سلیمانی همراه بود، دکتر قطب الدین صادقی ضمن خوشامدگویی به میهمانان به بازگویی روند شکل گیری این تماشاخانه پرداخت.

این استاد دانشگاه عنوان کرد: سیستم آموزشی تئاتر در کشور دچار سردرگمی عجیبی شده است و با کمال تعجب شاهد هستیم در برخی دانشگاه ها تا ۶۰۰ نفر دانشجو بدون کنکور برای رشته ی تئاتر پذیرش می شود که بسیار جای تعجب دارد. همین آَشفتگی و دلبستگی به دانشجویان تئاتر باعث شد تا به فکر تأسیس مرکزی باشم که بتواند به شکل منسجم و مرتب و با تکیه بر روش علمی به علاقمندان تئاتر، آموزش دهد.

مدیر گروه نمایش هنر افزود: بعد از نزدیک به ۵۰ سال کار تئاتر همواره برای تمرین و جمع شدن گروه آواره بودیم و بسیاری اوقات از سالن ها به بهانه های مختلف بیرون رانده شدیم. گروه ۴۰ نفره ی ما حتی ۴۰ متر جا برای دور هم جمع شدن نداشت و همین امر دلیل دومی بود تا از این آوارگی خلاص شویم و به فکر تأسیس تماشاخانه افتادم

صادقی در ادامه از مشقات این مسیر گفت و عنوان کرد:  اگرچه در حوزه ی تئاتر در بازیگری و نویسندگی و کارگردانی و نقد و پژوهش و… تجربه داشتم اما هرگز در ساخت تماشاخانه تجربه ای نداشتم و این تجربه ی سخت و گران سنگ بود.

وی افزود: در ابتدای کار متوجه شدم هزینه های کار بسیار بالاست و از توان بنده خارج است ، لذا به سراغ شریک گشتم که متوجه شدم شرکای مدنظر اهداف دیگری در سر دارند و از این رو از موضوع شراکت گذشتم. بعد از آن به دنبال قرض و وام رفتم  و به ۲۰۰ نفر از دوستان و آشنایان پیغام فرستادم که حتی یک جواب نگرفتم و بعضاً ارتباطات خود را نیز با بنده قطع کردند. اما نهایتاً با همکاری برخی از افراد به صورت خودجوش و همچنین حمایت های معاونت هنری، شهرداری ، تیوال، نشر قطره و چند شخص دیگر توانستم به سختی کار را شروع کنیم.

دکتر صادقی ضمن تشکر از این افراد عنوان کرد که مالک حاضر به فروش ملک شده است و از این رو از شورای شهر و معاونت هنری درخواست کرد که یا آنها آن ملک را خریداری کنند و یا به او برای خرید آن وام دهند تا این مکانی که با زحمت اما با اصول بسیار دقیق و با بهره گیری از امکانات پیشرفته طراحی و آماده شده است، برای همیشه پابرجا بماند.

کارگردان "یادگار گاده ر" گفت: اکنون ۴۳۰ میلیون بدهکار هستم که نزدیک به دو دسته چک نزد مردم دارم که امیدوارم بتوانم تا پایان سال تسویه کنم.

علی مرادخانی، معاون هنری وزیر ارشاد سخنران بعدی مراسم بود که از دوستی دیرینه ی خود با دکتر صادقی گفت و عنوان کرد: بسیار خوشحالیم که چنین مکانی توسط استاد برجسته ای دایر شده است و امیدواریم همین امر الگویی برای راه اندازی چنین تماشاخانه هایی برای اساتید بنام باشد.

وی افزود: بودجه ی معاونت هنری در سال ۴۰ میلیارد تومان است که این بودجه نه فقط برای تئاتر که باید برای همه ی بخش های هنری  در سراسر کشور هزینه شود که در صورت پرداخت کامل آن در سال، باز هم جوابگوی این حجم از کار نیست.  با این حال حمایت از بخش خصوصی و تلاش برای ایجاد تسهیلات از مهمترین کاری است که می توان برای پیشرفت این بخش انجام داد.

محمد جواد حق شناس، رئیس کمسیون فرهنگی شورای شهر تهران سخنران پایانی این آیین بود. وی از دکتر صادقی به عنوان سرمایه ی فرهنگی مهم کشور یاد کرد و از دایر شدن چنین مرکزی تجلیل کرد. وی گفت: ۲۰ سال قبل در سفری به فرانسه متوجه شدم که در پاریس هر شب بیش از ۳۰۰ اجرا به روی صحنه می رود ، در حالی که در آن زمان تعداد تئاتر های اجرا شده در تهران به ۱۰ اجرا هم نمی رسید و از این بابت به نوعی احساس حقارت می کردم. اما چند روز قبل متوجه شدم اکنون در هر شب در تهران نزدیک به ۱۰۰ تئاتر اجرا می شود و این خبر بسیار خوشحال کننده ای است که توانسته ایم به مدد تماشاخانه های خصوصی تئاتر را گسترش دهیم.

قطعات تئاتر و هه لپه رکی کردی آیتم های آیین گشایش بود

در این مراسم قطعاتی کوتاه از نمایش های «فروغ ساراپینا» به کارگردانی و اجرای محسن حسینی، اپیزود «سرگل» از نمایش «نامه های عاشقانه از خاورمیانه» توسط هانا کامکار و نمایش «من» به کارگردانی فرهاد تجویدی اجرا شد. این نمایش ها قرار است بزودی به عنوان اولین اجراهای تماشاخانه ی شانو به روی صحنه بروند.

با اجرای رقص کردی توسط ئاسو نادری و گروهش، فضای متفاوتی در مراسم ایجاد شد و به این ترتیب تماشاخانه ی شانو(نمایش) در ۲۰ مهر ۱۳۹۶ به صورت رسمی دایر شد.

 

 

 

اخبار مرتبط

نظرات

  • لطفا آدرس مجموعه ی شانو را هم به مخاطبین ارائه فرمایید

  • سلام، شما چرا نظرات را سانسور می کنید در دنیای امروز چنین کاری خیلی عقب ماندگی است می خواهم از ایشان بپرسید چرا فکر می کند زمین و زمان به او مقروض است؟ او می خواهد به جایی برسد و طمع پول و شهرت دارد به مردم چه ارتباطی دارد؟ طوری گلایه می کند که انگار در حساب همه میلیونها پول است که به ایشان کمک نکرده اند… تازه ایشان از جمله انسانهای حق نشناس و نمک نشناسی است که دومی ندارد ی 

یادداشت ویژه

به مناسبت روز جهانی تئاتر

نمایشنامه کُردی ۱۲۵ یا ۱۰۰ ساله؟

پس از برگزاری جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی به مناسبت صدمین سالروز نگارش نمایشنامه "مَمِ آلان" (Mame Alan/ Memê Alan) (١٩١٨م) توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" (1890-1958) در دانشگاه کردستان، "دکتر امید ورزنده" رئیس مرکز پژوهش کردستان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، با استناد به چند منبع همچون برگه­ ای از بروشور "نمایشگاه جهانی کلمبیای شیکاگو"، در سال ۱۸۹۳م که در آن عبارت "درام کُردی"  (The Kurdish Drama)درج شده و مقاله "جعفر سریکایا" و مطلبی از "بکر شوانی" در فیس بوک، در مطلبی کوتاه تاریخ نمایشنامه نویسی کُردی را ۲۵ سال قبل تر از زمان نگارش نمایشنامه "ممِ آلان" توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" اعلام نمودند و ۱۲۵مین سال نمایشنامه نویسی کُردی را تبریک گفتند. این شرایط چند پرسش را مطرح نمود؛ آیا برگزار کنندگان جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی چنین واقعه تاریخی را نادیده گرفته اند؟ آیا اجرای "درام کُردی" در شیکاگو می تواند سرآغاز نمایشنامه نویسی کُردی محسوب شود؟ و بالاخره نمایشنامه نویسی کُردی 125 یا 100 سال قدمت دارد؟ برای ارائه پاسخی دقیق به پرسش های مطرح شده لازم است شرایط اجتماعی و سیاسی آن دوره، اسناد و همچنین چند و چون نمایش اجرا شده را با حساسیت بیشتری بررسی نمود. این نوشتار سعی دارد گامی در این راستا بردارد. شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عثمانی در نیمه دوم قرن ۱۹م برگزاری نمایشگاه جهانی شیکاگو در زمان حکومت "عبدالحمید دوم عثمانی" (۱۸۴۲-۱۹۱۸م) صورت گرفته است. دوران حکومت "عبدالحمید" از ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹م، دوره پرتنش امپراتوری عثمانی به دلیل جدی تر شدن مباحث تجزیه عثمانی و جنبش های ملی گرایی محسوب می شود. از اواسط قرن ۱۸م ترس اروپاییان از ترک ها و اعراب، و در واقع گسترش سرزمین های اسلامی کمتر شد و این بار آنها بودند که دست بالا را داشتند و تهدیدی برای تجزیه امپراتوری به حساب می آمدند. بسیار پیشتر از به قدرت رسیدن "عبدالحمید" سرزمین های عثمانی روی کاغذ بین فرانسه، انگلیس، آلمان و روسیه تقسیم شده بود و اولین راهکار جهت دستیابی به آن اهداف، حمایت -حتی ظاهری- از مسیحیان، یهودیان و دیگر ملت های تحت سلطه عثمانی از سوی دولت های غربی بود. از همین رو سلاطین عثمانی با ایجاد اصلاحات سیاسی و افزایش نسبی آزادی های اقلیت های مذهبی سعی داشتند از میزان نفوذ غرب بکاهند و در نیمه اول قرن ۱۹م گرایش سلاطین عثمانی به مظاهر اروپایی نمایان بود. از همین رو قرن نوزدهم، قرن اصلاحات در دوران حکومت ۶۰۰ ساله عثمانی نام گذاری شده است. تفاوت "عبدالحمید" با سلاطین پیش از خودش در قرن ۱۹م پایبندی متعصبانه به دین اسلام و احیای مجدد لقب خلیفه به جای سلطان و همچنین بهره گیری از حس اسلامگرایی اکثریت ساکنان تحت سلطه امپراتوری بود. او سرسازگاری با مسیحیت، یهودیت و در کل غرب را نداشت و تأکیدش اتکا به مبانی دین، فرهنگ و علوم اسلامی بود. همچنین مخالفت زیادی با تجدد خواهی و ظهور مظاهر غربی داشت. وی همواره به عنوان یکی از عاملان اصلی قتل عام ارامنه ...

جدیدترین خبرها

css.php