رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۶
  • الأربعاء ۲۹ رجب ۱۴۳۸
  • 2017 Wednesday 26 April
    مهاباد لطیف
    ١٣(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۵٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۵٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اردیبهشت ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« فروردین    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

امروزه عکاسی بعنوان یکی از مطرح ترین هنرها در جهان جایگاه ویژه ای دارد و جزء جداناپذیری از زندگی روزمره شده است و این برهمگان روشن است. در ده سال گذشته با پیدایش و رشد تکنولوژی و همزمان با آن فراگیر شدن ارتباطات، جهشی عظیم در ارتقاء و گسترش دامنه عکاسی روی داده است . […]

امروزه عکاسی بعنوان یکی از مطرح ترین هنرها در جهان جایگاه ویژه ای دارد و جزء جداناپذیری از زندگی روزمره شده است و این برهمگان روشن است.
در ده سال گذشته با پیدایش و رشد تکنولوژی و همزمان با آن فراگیر شدن ارتباطات، جهشی عظیم در ارتقاء و گسترش دامنه عکاسی روی داده است .
عکس و عکاسی در همه ژانر ها و بخش های آن از طبیعت تا خبری دارای اهمیت و جایگاه ویژه هستند و هر کدام به نوبه خود و در جای و زمان مناسب، تاثیر خود را خواهند داشت، این امری بدیهی و روشن است .
برای روشن شدن جایگاه عکس و اهمیت عکاسی تنها کافیست متصور شویم که یک روز هیچ عکاسی عکس نگیرد و خروجی بنام عکس نداشته باشیم، چه در دنیای حقیقی، چه در دنیای مجازی.
بیلبوردهای تبلیغاتی، مدارک شناسائی، سایت ها و خبرگزاری ها، روزنامه ها  و نشریات، کتابهای درسی از ابتدایی تا سطوح بالا  و … همه اینها به سادگی از اعتبار ساقط خواهند شد، اینجاست که عکس قدرت و جایگاه خود را نمایان می کند .
عکس، محصول عکاس است، در طبقه بندی های معتبر وقتی ما از عکس صحبت می کنیم منظور در سطح حرفه ای آن است و تاثیرات آن در لحظه مورد نظر است (صرف نظر از مسئله نوستالژیک آن و استناد به آن بعنوان مرجعی تاریخی) .
امروزه با فناوری گوشی های همراه همه شاهد آن هستیم که فرآیند گرفتن عکس فراگیرتر از معنای کلمه شده است، اینجا نیز آنچه مد نظر است عکس در قد و قواره حرفه ای آنست و عکاسی و عکس و عکاس بصورت یک تخصص مورد تاکید است.
عکاس در نگاه کلی کسی است که عکس می گیرد و صاحب و مالک حقوقی آن است .
پس در اینجا نیز باید ارزش گذاری شود و طبقه بندی قائل شویم و این بار این شخصیتها و افراد نیستند که داوری می کنند، این بار عکس است که معرف عکاس  میشود، پس می بینیم که عکس چه قدرت و اقتداری دارد و این ویژگی باعث شده تا در بین دیگر هنر ها، عکاسی جایگاه نخست که نه بلکه جایگاه ویژه داشته باشد، به گونه ای که در نظر بگیرید الفبای سینما در هر حد و اندازه ای که باشد، عکاسی است.
آنچه در اینجا بیان شد گوشه ای از قابلیت ها و ارزش های هنری  و جایگاه عکاسی و عکس در جامعه بود و این یادداشت اولین قدم در مسیر بیان ارزشهای عکاسی است .

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

در پاسخ به یک مطلب

منزل ما در دستشویی خلاصه نمی شود!

چندی است که تب و تاب نام نویسی انتخابات شورای شهر، تمام شهرها و روستاهای کشور را فرا گرفته و شوق خدمت به شهر و روستا ولوله ای ایجاد کرده است! باری در این بین هجمه ی ناآگاهانه ای از سوی برخی به ورزشکاران و هنرمندان شکل گرفته تو گویی که این افراد از جهان دیگری به این سرزمین آمده اند و هیچ حق و حقوق برابری با بقیه ندارند. هر هنرمند و ورزشکاری همانند همه ی کسان دیگری که خود را لایق صندلی های مدیریتی شهر می دانند حق دارند خود را لایق بدانند و در معرض رای مردم قرار دهند. اما اینکه مردم به تمامی کاندیداها از روی شاخصه های منطقی و برنامه های مشخص کاندیداها و نیازهای شهر و روستا رای بدهند و نه به خاطر شهرت و طایفه و تیره و حتی مدرک تحصیلی و... ، یک بحث جداگانه و پذیرفته شده است و همگان حداقل در شعار بر آن وفاق دارند. یک هنرمند یا ورزشکار به صرف هنرمند بودن یا ورزشکار بودن نباید مورد پذیرش قرار گیرد، همانطور که یک دکترای شهرسازی به صرف داشتن مدرک؛ آنچه شاخصه ی انتخاب است، توانایی و داشتن برنامه در بحث وسیعی به نام مدیریت شهری است و تعریف مدیریت شهری و شهر دقیقا همان حلقه ی مفقوده ی انتخابات شورای شهر در این سالها شده است. در این میان مطلبی نیز در فضای مجازی با عنوان «اداره شهر بیش از تعمیر دستشویی به تخصص نیاز دارد» پیچیده است که سعی دارد شویی از دانش ارائه دهد در حالی که به دلیل شتاب زدگی بسیاری از موارد مهم را فراموش کرده است که برخی از نکات را به نگارنده ی آن مطلب تقدیم می دارم: جناب گرامی! مفهومی که از مطلب شما بر می آید حکایت از آن دارد که عموم مشکلات جاری شهرهای ایران به دلیل حضور هنرمندان و ورزشکاران در بین اعضای شورای شهر است. آیا می دانید چند درصد از اعضای شوراهای شهر ایران هنرمندان و ورزشکاران هستند که  تمام مشکلات کارنابلدی بقیه را نیز به گردن آن ها می اندازید؟ (برای نمونه در میان 30 نفر عضو شورای شهر تهران 2 نفر با مدرک ورزش و یک نفر با دکترای هنر و یک ورزشکار با مدرک حقوق حضور دارند، و در مجموع ٥ نفر!) آیا گمان نمی کنید بخش از اعظمی از ناکارآمدی مدیریت شهری بسیاری از شهرهای ایران در تداخل فعالیت های سیاسی و جناحی و همچنین تاثیرگذاری باندهای ثروت و قدرت بر این اعضا است تا حضور هنرمندان و ورزشکاران؟ آیا تا به حال از خود پرسیده اید چرا بین توقع مردم از شوراها، قانون شوراها و عملکرد شوراها تفاوت وجود دارد و احساس نمی کنید ناتوانی در تطبیق این سه با هم یکی از مشکلات امروزی مدیریت شهری است؟ به طوری که مشاهده شده بسیاری از مردم  با پیش داوری، اعضاهای شورا را به لحاظ مالی فاسد می دانند و شورای شهر را محلی برای کسب قدرت و ثروت قلمداد کرده اند. بهتر است یک بار دیگر ...
css.php